fbpx

WIE

 

MIJN STORY

 

Zwanger van mij  & oefenen met hypnosetapes met een hypnotherapeut

Januari 1985: Mijn moeder, destijds dik 20 weken zwanger van mij, benaderde een hypnotherapeut die vrouwen hielp om ontspannen te bevallen met behulp van hypnose. Zeer vooruitstrevend in die tijd. Mijn komst was ontzettend gewenst en mijn moeder was zeer gemotiveerd om ontspannen te bevallen. Als de dag van de geboorte aanbrak dan belde je hem en kwam hij om je te helpen om diep te ontspannen en zo de geboorte ontspannen te beleven. Hij was een bevlogen man met veel passie voor zijn werk die je dag en nacht kon bellen, alleen woensdagavond was zijn vrije avond.

 

Zware bevalling en kraamtijd:  weeënstorm, vacuümpomp en een postnatale depressie

April 1985: Na maanden van trouwe bezoekjes aan de hypnotherapeut en oefenen met de tapes braken 4 dagen voor de uitgerekende datum mijn moeders vliezen. Op een, je raad het al, woensdagavond. Ze vertrok zoals gepland naar het ziekenhuis om daar poliklinisch te bevallen in de wetenschap dat haar hypnotherapeut er niet bij kon zijn. In het ziekenhuis probeerde ze vertwijfeld om zelf de diepe ontspanning te bereiken met de hypnosetapes, maar het ging te snel. Ze had een weeënstorm en het lukte niet om de diepe ontspanning te bereiken. Dit was niet zoals ze het had bedacht. Ze zou kalm en ontspannen bevallen met haar hypnotiseur. Alles liep anders en ze voelde zich overweldigd en machteloos. Binnen vier uur nadat ze de eerste wee had gevoeld kwam ik met een hele lage hartslag en met behulp van een vacuümpomp ter wereld. Mijn moeder zat er volledig doorheen. Ze wilde me niet zien of aanraken ondanks dat het na een eerste paar moeilijke minuten goed met me ging. Ook thuis was er geen sprake van een roze wolk. Ik groeide goed en was gezond, maar mijn moeder voelde geen band met mij. Waar tegenwoordig goed wordt gelet op signalen van postnatale depressie, en bekend is dat een zware bevalling van invloed kan zijn op het ontstaan daarvan, was dat in 1985 heel anders. Bij mijn moeder werd het niet (h)erkent. Mijn oma kon gelukkig regelmatig bijspringen waardoor mijn moeder rust kreeg en langzaam herstelde. En konden we gaan werken aan het opbouwen van een band. Begrijp me goed, mijn relatie met mijn moeder is goed, we hebben nooit ruzie (gehad). En toch zeggen we beide dat de geboorte van mij heel veel invloed en impact heeft gehad. Thema’s als afwijzing, eenzaamheid en basisvertrouwen/hechting/binding spelen een grote rol in mijn leven en hoewel ik al het nodige hiermee heb gedaan heb ik zeker nog het nodige hierin te leren en ontdekken.

 

Een stomtoevallige 1e kennismaking met HypnoBirthing

juni 2005: Ik lees bij toeval een artikel in een tijdschrift waarin een vrouw beschreef hoe ze zich met affirmaties, visualisaties, ademhalingstechnieken en zelfhypnose uit het HypnoBirthing-programma had voorbereid op de bevalling en hoe mooi en rustig haar badbevalling verliep. Het artikel in het tijdschrift maakte diepe indruk op me en terplekke besloot ik dat als ik ooit zelf zwanger mocht raken, ik net zo zou bevallen. Dat vond ik best gek, want eigenlijk wist ik vrij zeker dat ik geen kinderen wilde. Ik kreeg geen warm gevoel als ik dacht aan baby’s en kinderen en moeder worden. En bevallen leek me werkelijk verschrikkelijk. Maar naarmate ik ouder werd veranderde dat. Ik trouwde en al in de maanden voor onze trouwdag werd mijn gevoel om toch moeder te willen worden steeds sterker.

 

Zelf zwanger!

Op 5 december 2012, Sinterklaas-avond,  doen mijn man en ik een zwangerschapstest die positief is. Wat een prachtig cadeau! Meteen voel ik het zieltje van ons toekomstige kindje. Ik weet dat het een jongetje word en voel aan zijn energie dat het een vrolijk, energiek mannetje zal worden. Op internet lees ik dat ik een verloskundige moet benaderen. Gevoelsmatig spreekt het me aan om 1 vast gezicht te hebben in deze bijzondere periode en ik besluit om een zelfstandige werkende verloskundige te benaderen voor een intakegesprek. Het klikt goed en al mijn praktische bezwaren worden weggenomen. Bovendien is ze bekend met HypnoBirthing en badbevallingen! Dit voelt als de bevestiging die ik zoek.  

 

De HypnoBirthing cursus overtreft al mijn verwachtingen

Maart 2013, na de positieve 20 weken echo, ga ik op zoek naar een cursus HypnoBirthing. Mijn moeder is als enige echt enthousiast. Een HypnoBirthing-cursus in Friesland is er niet. We kiezen intuitief voor de cursus in Zwolle en de zaterdag waarop we de eerste les gaan volgen breekt al snel aan. De cursus is precies wat ik er van hoopte en voelt als thuiskomen. Al sinds het begin van de zwangerschap ben ik er van overtuigd dat met de juiste combinatie van gezonde voeding, beweging, ontspanning en bewustzijn het mogelijk moet zijn om weinig/geen lichamelijke zwangerschapsklachten te ervaren en een mooie, comfortabele geboorte te hebben. De cursus bereid me niet alleen voor op de geboorte, maar vervult ook de behoefte aan persoonlijke groei en diepgang die ik voel sinds ik zwanger ben. De laatste les doen we een script om angsten en twijfels los te laten en we doen progressieve ontspanningsoefeningen waardoor ik heel diep ontspan. Dieper dan ik ooit voor mogelijk had gehouden. Dit is waar het boek het over heeft! Als we terugrijden naar huis voel ik me intens gelukkig en helemaal klaar voor een mooie badbevalling thuis, met HypnoBirthing.

 

Droombevalling

21 juli 2013 – 10.00 uur: mijn man is vandaag jarig en ik merk na een toiletbezoek dat ik vruchtwater verlies. Ik ben een beetje opgewonden, maar bovenal rustig. In plaats van visite komt de verloskundige langs. Het bevalbad wordt uit de garage opgediept, opgeblazen en gevuld. Om 12.30 uur voel ik een sterke drang om in het bad te gaan. De verloskundige komt al snel daarna. Amper een uur later kan ik me alleen nog maar focussen op mezelf en de geboorte en keer ik diep naar binnen. De sleutelwoorden en ankers houden me tot 17.00 uur vrijwel continu in een staat van volkomen ontspanning die aanvoelt als slapen/dromen. Daarna kom ik daar langzaam uit omdat ik van binnen voel dat mijn lichaam mijn zoontje langzaam naar buiten duwt. Ik volg mijn lichaam, werk ermee samen en respecteer haar grenzen.  Om 18.00 uur precies wordt ons zoontje Jasper geboren. Wat voelt het fantastisch om mijn kindje in mijn armen te kunnen houden na een ontspannen en tegelijk bekrachtigende geboorte-ervaring!

 

In de maanden na de geboorte van mijn zoontje voelde ik heel sterk dat ik hier iets mee ‘moest’ doen. Het idee om HypnoBirthing naar Friesland te halen maakte me enorm enthousiast en ik meldde me aan voor de opleiding tot HypnoBirthing Practitioner. Waarom de geboorte zo’n impact had werd me pas echt duidelijk tijdens de opleiding toen ik meer leerde over prenataal ouderschap. Doordat mijn moeder zich op mijn geboorte had voorbereid met hypnose had dat kennelijk een diepe inprenting in mijn onderbewustzijn gemaakt dat een geboorte een positieve, kalme en ontspannen ervaring zou moeten zijn. Het was haar niet gelukt om mooi en ontspannen te bevallen, maar mij wel. En daarmee was de cirkel rond!

Hoe groot en bepalend de invloed van de prenatale periode en de invloed van de geboorte op het leven van een baby is, voelde ik toen pas. Ik had dit al die tijd onbewust met me meegedragen en het had mijn leven bepaalt. En hierin ben ik niet uniek, iedere baby krijgt een verhaal mee. De meest vormende periode in je leven zijn de 9 maanden voor de geboorte, de geboorte zelf en het eerste levensjaar. Als je vanuit vertrouwen in een liefdevolle sfeer verwekt, gedragen en geboren wordt dan is dat een hele positieve inprenting. In je hersenen wordt een referentie kader van ontspanning, zelfvertrouwen en verbondenheid vastgelegd. Dat referentiekader vormt de bril waardoor je naar de wereld kijkt en hoe je in het leven staat. Hier help ik ouders graag bewust van worden en ik help ze om de periode voor en tijdens de geboorte zo liefdevol en ontspannen mogelijk te beleven, zodat er sprake is van een positieve inprenting. Hoe meer baby’s zo ter wereld komen hoe beter!

Mijn moeder beleefde de geboorte en het eerste jaar daarna als heel zwaar door haar niet erkende postnatale depressie. Ikzelf heb mogen ervaren hoeveel kracht en (zelf)vertrouwen een mooie geboorte je geeft. Die kracht nam ik mee het moederschap in, bij het zorgen voor mijn zoon en het maken van beslissingen die goed waren voor hem en mij. Het was de best denkbare start waar ik nog altijd heel dankbaar voor ben en die ik andere moeders ook zó gun. En het vormde een van de belangrijkste drijfveren toen ik Liefdevolle Geboorte oprichtte. Want de geboorte gaat over zo veel méér dan alleen een kindje op de wereld zetten. Want met een baby wordt er ook een moeder geboren. In het beste geval een moeder die in contact staat met haarzelf en durft te varen op haar gevoel. Die vanuit die plaats met vertrouwen haar eerste stapjes zet op het pad van het moederschap. 

 

 

 

 

 

 

X

Wachtwoord vergeten?

Word lid